admin login
Volgende dienst
Kunstproject ‘de tien geboden’ (6)
Datum publicatie: 9 mrt 2014
Laatste update: 8 mrt 2014

Toelichting op het kunstwerk van Christien Zwanenburg en Gaudio 1

Wat is leven?
Leven is weten dat je Gods creatie bent.
Als je dat op je in laat werken is dat wat m.i. leven is…
Vrijheid, het er mogen zijn, omdat God het leven maakt.

Christien Zwanenburg

6e gebod - Het Leven - Christien Zwanenburg
Het kunstwerk van Gaudio 1 is een hart.

Het hart staat symbool voor het leven.
Het vertoont een barst, dat is de kwetsbaarheid van het leven.
De ene kant is donker, de andere kant is licht. Donker, omdat het leven kwetsbaar is. Licht, omdat het leven kostbaar is.

Op de donkere kant staan dingen, die te maken hebben met doodslaan. Maar moord is meer dan doodslaan. Het is ook nalatig zijn, met woorden iemand pijn doen….
Op de lichte kant van het hart staan dingen die te maken hebben met het leven. Genieten van natuur, andere mensen, familie. Maar ook jezelf nuttig maken, dromen najagen en nieuw leven (baby).

De hartjes onder het grote hart verbeelden de overgang van het donker naar het licht.

6e gebod - Hart - Gaudio 1

Gedicht van Sergej Visser

Aarde (het zesde gebod)

Je voelt je thuis hier: deze volle grond
tot aan de horizon, waar straks het graan
zal golven in de zomerzon. Zie je jezelf
al met de zeis? Hoor je de halmen vallen?

Haal het malse gras met blote handen
uit de zwarte aarde. Strijk de akker glad.
Verzamel stenen. Leg ze op een stapel.
Zoek een zware tak en trek de aarde open.

Breek de kluiten. Maak de bodem rul.
Wacht op een zachte morgen. Zaai het zaad
in gulle bogen. Lees de wind, de wolken.
Luister naar de regen. Voel de zon.

Wees op je hoede. Vind je hagewinde,
heggewikke, speerdistel of zevenblad,
ruk het dan uit. Woelmuizen, wilde zwijnen,
vogels: jaag ze weg. Ze vreten alles op.

Jij weet hoe je van modder graan kunt maken,
hoe je de schoven bindt, de aren dorst,
hoe je van tarwekorrels meel kunt malen.
Jij brengt leven. Jij zorgt voor het brood.

Je jongste broer doet niets. Zijn schapen grazen
waar ze willen, knagen aan je jonge graan –
hij staart wat voor zich uit en fluit een lied.
God ziet hem staan, maar jou herkent hij niet.

De klap kwam harder aan dan je voorzag.
Je broer ligt leeg te bloeden in het gras.
Hij kijkt je vragend aan, met grote ogen,
en gaat dood. Vanaf die dag ben je alleen.

Sergej Visser